Gün doğumunda, gökyüzünde tan yerinin ilk ışıkları gözlerine yansıdığında, yüzündeki kocaman gülümsemedir yaşam… O gülümseme kanıtıdır sebepsiz gelen coşkunun, hazzın. Şımarıklığıdır içindeki haylazın. Derin bir nefes alırsın önce tüm farkındalığın sendedir. “Ben varım “dersin işte buradayım. İyi ve kötü benim yargılarım, tutsaklığım. Şimdi, çıkıyorum bu tutsaklık halinden ve özgürleşiyorum. İyi ya da kötü yok. Her şey kabulüm ve teslim oluyorum.
Bedenimi dinliyorum. Doğanın mırıltılarını, kuşları, rüzgarı. Nefesle alıyorum yaşamın özünü ve nefesle veriyorum beni sınırlayan inançlarımı, yargılarımı. Al, ver. Al, ver. İçimde ritmik bir ezgiye dönüşüyor yaşam. Akıştayım. Ne dündeyim ne yarın telaşında. Sadece, buradayım. Kızımı emzirirken hissettiğim o coşkunluk doluyor tekrar içime. Şükür ve tefekkür. Sonsuzluk benim, evrenle birim. Yaşıyorum.
Her gün yaklaşık yarım saat kendime ayırdığım bir farkındalığın duygu, eylem ve hislere dönüşme hikayesi bu anlattıklarım. Her gün, kendimi her yönden fazlasıyla zengin, huzurlu, sevgi dolu, değerli hissettiren bir hediye. Ve ben de yaşam için hediyeyim. Başka bir ben yok.
Bir çoğunuzun tahmin edeceği üzere meditasyon ve nefes ikilisi bana bu mucizeyi yaşatan. Tabi, benden sonra. Çünkü, bu hediyeyi kendime vermeyi ben seçtim. Bilinçli bir farkındalıkla. Sizi farkındalığın sessiz düzeyiyle temas haline getiren her deneyime meditasyon denir. Her ruhani gelenekte olan birkaç biçimsel meditasyon uygulamasını benimseyebilirsiniz. Bunlardan belki de en basiti nefes alma meditasyonudur.
Gözlerinizi birkaç dakika kapalı tutun, daha sonra nefes alışınızın farkına varın. Dikkatiniz nazikçe doğal olarak içeri girerken nefesinizi takip etsin. Nefesinizi dışarı verirken de aynısını yapın. Nefesinizi belli bir ritimde almaya veya daha derin ya da az nefes almaya çalışmayın. Siz nefes olun. Bunu bir rutine çevirdiğinizde ancak bir görev gibi değil de yeme, içme, uyuma gibi beden ve ruhunuzun doğal bir ihtiyacı olarak gördüğünüzde her şeye hazır olun. Artık siz, eski siz değilsiniz. Ve bir yudum bile olsa gerçek özünüzden içtiniz. Tanrıya bir adım yaklaştınız. Mucizeyle tanıştınız. “Birlik” teki yerinizi aldınız. Ve şimdi, gerçekten yaşıyorsunuz. Gerçekten varsınız.
Sevgiyle Kalın,
Evrim EROK